آندره گدار از معماران پیشرو ایران در دهه‌های اول قرن چهاردهم شمسی است. حضور او در ایران با بازدید اتفاقی رضا شاه از شوش و دیدن قلعه باستان‌شناسی فرانسوی‌ها بی‌ارتباط نیست. لغو امتیاز حفاری و به دنبال آن جایگزین کردن یک فرانسوی-آندره گدار- به سمت مدیر اداره عتیقات در ایران متاثر از این اتفاق بود.
گدار برای چهار دوره پنج ساله به ایران آمد و از سال 1307 کار خود را به عنوان باستان‌شناس آغاز کرد. ولی دوره فعالیت او بیش از سه دهه به طول انجامید و در این مدت او علاوه‌بر باستان‌شناسی به معماری و تهیه طرح بناهای نوبنیاد پرداخت. گدار در این دوره ساختمان‌های مهمی را طراحی کرد؛ مدرسه، دانشگاه، موزه، کتابخانه و آرامگاه.
گدار تا سال 1339 در ایران به فعالیت خود ادامه داد سپس به پاریس بازگشت. کتاب هنر ایران آخرین اثر او چند سال قبل از مرگش به چاپ رسید.