ماکسیم فرنان سیرو، فارغ‌التحصیل رشته معماری از دانشکده هنرهای زیبای پاریس، از معماران پیشرو ایران در دهه‌های اول قرن چهاردهم هجری شمسی است. حضور او در ایران با همکاری گروه باستان‌شناسی فرانسوی، که در این سرزمین فعال بود، آغاز شد و پس از مدت کوتاهی به دعوت آندره گدار، رئیس اداره عتیقات وقت، به فعالیت حرفه‌ای دررشته معماری که با طرح دانشگاه تهران همزمان بود، تبدیل شد.
فعالیت معماری سیرو در ایران را می‌توان به دو دوره، شامل دوره اول از سال 1312 تا 1334 شمسی و دوره دوم از سال 1337 تا 1351 شمسی تقسیم کرد. ماکسیم سیرو، در دوره اول فعالیت خود تعداد قایل توجهی از مراکز آموزشی کشور را طراحی کرد و به موازات آن، به طرح مرمتی بناهای تاریخی می‌پرداخت. در دوره دوم، فعالیت او بر احیای کاروانسراهای ایران و تبدیل کاروانسرای مادرشاه به هتل شاه عباس اصفهان متمرکز بود. سیرو در تالیف نیز دستی داشت. از او دو کتاب راجع به کاروانسراها و راه‌های تاریخی ایران و مقالات متعددی راجع‌به ابنیه تاریخی منتشر شده است.