کامران دیبا

کامران طباطبایی دیبا، معمار، شهرساز و هنرمند ایرانی، در سال ۱۳۱۵ در تهران به دنیا آمد. او پس از پایان تحصیلات متوسطه در سال ۱۳۳۵ به آمریکا رفت و در دانشگاه هاوارد در رشته معماری تحصیل کرد. علاقه‌مندی او به فلسفه، جامعه‌شناسی و روان‌شناسی، نگاهش به معماری را از همان ابتدا به سوی انسان‌محوری و توجه به رفتار اجتماعی سوق داد. دیبا در سال ۱۳۴۳ فارغ‌التحصیل شد و دوره‌ای تکمیلی در جامعه‌شناسی گذراند.بازگشت او به ایران در سال ۱۳۴۵ آغاز دوره‌ای پربار در معماری معاصر کشور بود. دیبا یک سال بعد ابتدا دفتر معماری و شهرسازی خود را بنا نهاد و در دهه پنجاه به‌عنوان مدیر و طراح ارشد در دفتر «DAZ» فعالیت کرد؛ دفتری که به‌سرعت به یکی از مهم‌ترین مراکز معماری و شهرسازی ایران تبدیل شد.
او در آثارش تلاش می‌کرد میان معماری مدرن، فرهنگ ایرانی و نیازهای اجتماعی پیوندی زنده برقرار کند.در دهه‌های ۴۰ و ۵۰، دیبا پروژه‌های شاخصی چون موزه هنرهای معاصر تهران، فرهنگسرای نیاوران، پارک شفق، دانشگاه جندی‌شاپور اهواز و شهر جدید شوشتر را طراحی کرد. دیبا همچنین از بنیان‌گذاران موزه هنرهای معاصر بود و در نقاشی نیز فعالیت داشت.
دیبا با تحولات ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و فعالیت حرفه‌ای خود را در اروپا و آمریکا ادامه داد.