علی صادق

علی‌اکبر صادق، از معماران نسل نخست معماری نوین ایران، در سال ۱۲۸۷ به دنیا آمد. او پس از تحصیلات مقدماتی، در سال ۱۳۰۹ برای ادامه تحصیل به اروپا رفت. ابتدا در رشته مهندسی در بلژیک درس خواند، اما علاقه‌اش به هنر موجب شد مسیر خود را تغییر دهد و وارد آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای بروکسل شود. صادق پس از چهار سال تحصیل، با دریافت مدال افتخار این آکادمی فارغ‌التحصیل شد و به ایران بازگشت.بازگشت او هم‌زمان با دوره‌ای بود که ایران در حال تجربه نوسازی شهری و ساخت بناهای عمومی بود.
صادق در طراحی و اجرای پروژه‌های متعدد اداری، دولتی و مسکونی مشارکت داشت و همکاری نزدیک او با محسن فروغی در بسیاری از طرح‌های مهم آن دوره دیده می‌شود.از شاخص‌ترین آثار او مجموعه مسکونی چهارصد دستگاه در شرق تهران است؛ یکی از نخستین نمونه‌های برنامه‌ریزی‌شده مسکن شهری در ایران. او همچنین در طراحی آرامگاه سعدی، ساختمان مرکزی بانک رهنی ایران در خیابان فردوسی و چندین ساختمان اداری و خدماتی نقش داشت. آثار صادق تلفیقی از اصول معماری مدرن و توجه به اقلیم و فرهنگ ایران‌اند.
علی‌اکبر صادق طی چند دهه فعالیت حرفه‌ای در شکل‌گیری سیمای معماری معاصر ایران نقشی مؤثر داشت و در سال ۱۳۶۶ درگذشت.