کیقباد ظفربختیار

کیقباد ظفربختیار از معماران نسل نخست ایران است که با تحصیل در اروپا و بازگشت در دوره نوسازی پهلوی اول، در گذار معماری ایران از الگوهای سنتی به معماری مدرن نقشی مؤثر ایفا کرد. او تحصیلات معماری خود را در اروپا به پایان رساند و در بازگشت به ایران، فعالیت حرفه‌ای‌اش را در زمانی آغاز کرد که کشور در مسیر توسعه شهری، ساخت بناهای اداری و شکل‌گیری الگوهای نوین مسکن قرار داشت. این بستر تاریخی فرصت مشارکت فعال برای معماران تحصیل‌کرده خارج از کشور را فراهم می‌کرد.
ظفربختیار در طراحی مجموعه‌ای از ساختمان‌های مسکونی، اداری و آموزشی مشارکت داشت. در حوزه مسکن، او از نخستین معمارانی بود که اصول معماری مدرن را در سازمان‌دهی فضا به کار گرفت: تفکیک عملکردها، استفاده از نور طبیعی، تهویه مناسب و ایجاد ارتباط مؤثر میان فضای داخلی و بیرونی. این رویکرد نسبت به الگوهای سنتی خانه‌سازی، بیانگر تغییر نگرش به فضاهای زیستی بود.در پروژه‌های اداری و عمومی، آثار او بر سادگی فرمی، نظم هندسی و پرهیز از تزئینات غیرضروری استوار بود؛ ویژگی‌هایی که در امتداد معماری مدرن اروپایی قرار می‌گرفت و به شکل‌گیری زبان جدید معماری رسمی ایران کمک کرد.
ظفربختیار را می‌توان در کنار چهره‌هایی چون محسن فروغی از معماران مؤثر در نهادینه‌سازی معماری مدرن اولیه در ایران دانست؛ نقشی که بیش از هر چیز در تثبیت شیوه‌های نوین طراحی و حرفه‌ای‌سازی معماری جلوه‌گر می‌شود.