مارکار گالستیان، معمار ارمنیتبار و از چهرههای اثرگذار در شکلگیری معماری نوین ایران، در سال ۱۲۶۷ در محله جلفای اصفهان به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسه شبانهروزی کلکته گذراند و سپس برای آموزش عالی به انگلستان رفت. گالستیان در کینگز کالج لندن در رشته معماری تحصیل کرد و پس از کسب تجربه حرفهای، به ایران بازگشت؛ زمانی که تهران در حال گسترش و نوسازی بود و نیاز به ساختمانهای اداری و عمومی رو به افزایش داشت. نخستین اثر مهم او در همکاری با نیکلای مارکف ساختمان پست مرکزی است؛ بنایی شاخص از دوره پهلوی. این ساختمان از نخستین نمونههای معماری اداری مدرن در ایران است و در شکلگیری سیمای نوین پایتخت نقشی تعیینکننده داشت. گالستیان در سالهای بعد پروژههای متعددی برای نهادهای دولتی و مؤسسات اقتصادی طراحی کرد. از دیگر آثار او مشارکت و تکمیل ساختمان شماره یک وزارت امور خارجه (۱۳۱۸) است که بهسبب کیفیت طراحی و اجرا مورد توجه قرار گرفت. او همچنین در پروژههای ساختمان مرکزی شرکت نفت ایران و انگلیس و بانک ایران و انگلیس مشارکت داشت و در گسترش شیوههای نوین ساختوساز نقش مؤثری ایفا کرد.تأثیر گالستیان تنها در بناهای ساختهشده نبود؛ بسیاری از معماران و استادکاران نسل بعد، کار حرفهای خود را در کارگاهها و پروژههای او آغاز کردند.
مارکار گالستیان در سال ۱۳۶۴ در ایالات متحده درگذشت.

گفتوگو با ژان نوول؛ ساختمان، یک عصاره است؛ یک قطعه از پاریس
این مصاحبه بخشی از مجلهی Beaux Arts است






گفتوگو با ژان نوول؛ ساختمان، یک عصاره است؛ یک قطعه از پاریس
این مصاحبه بخشی از مجلهی Beaux Arts است




