هوشنگ سیحون، معمار، طراح و هنرمند برجسته ایرانی، در ۳۱ مرداد ۱۲۹۹ در تهران و در خانوادهای سرشار از موسیقی و هنر به دنیا آمد. پیوند او با هنر از کودکی شکل گرفت؛ پدربزرگش میرزا عبدالله فراهانی از پایهگذاران موسیقی سنتی معاصر بود و مادر و داییاش، احمد عبادی، از نوازندگان برجسته تار و سهتار به شمار میرفتند. سیحون پس از پایان تحصیلات متوسطه وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و معماری را نزد استادانی چون آندره گدار آموخت. سپس برای ادامه تحصیل به مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس رفت و در سال ۱۹۴۹ با درجه عالی فارغالتحصیل شد.بازگشت او به ایران آغاز دورهای پربار در معماری معاصر بود.
سیحون علاوه بر تدریس و ریاست دانشکده هنرهای زیبا، در شورای عالی باستانشناسی و شهرسازی نقش مؤثری داشت و سالها در حفاظت از میراث تاریخی ایران فعالیت کرد. شهرت او بیش از هر چیز به طراحی آرامگاههای یادمانی بازمیگردد؛ آثاری چون آرامگاه بوعلیسینا، خیام، کمالالملک، نادرشاه و کلنل پسیان که با ترکیب هندسه مدرن و مفاهیم ایرانی، هویت تازهای به معماری یادمانی بخشیدند.او همچنین بناهایی چون ساختمان بانک سپه، موزه توس و سازمان نقشهبرداری را طراحی کرد. سیحون در کنار معماری، نقاشی را نیز جدی دنبال کرد و پس از مهاجرت به کانادا فعالیت هنری خود را ادامه داد. وی در سال ۱۳۹۳ در ونکوور درگذشت.

گفتوگو با ژان نوول؛ ساختمان، یک عصاره است؛ یک قطعه از پاریس
این مصاحبه بخشی از مجلهی Beaux Arts است






گفتوگو با ژان نوول؛ ساختمان، یک عصاره است؛ یک قطعه از پاریس
این مصاحبه بخشی از مجلهی Beaux Arts است




