نادر اردلان

نادر اردلان، معمار و نظریه‌پرداز برجسته ایرانی، در سال ۱۳۱۷ در تهران به دنیا آمد و در کودکی همراه خانواده به آمریکا مهاجرت کرد. او تحصیلات خود را در معتبرترین مراکز معماری آمریکا گذراند و در سال ۱۳۴۰ کارشناسی معماری را از دانشگاه کارنگی ملون و یک سال بعد کارشناسی ارشد را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. اردلان در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان رئیس بخش معماری شرکت ملی نفت در مسجدسلیمان آغاز کرد. پس از آن به دفتر مهندسان مشاور عبدالعزیز فرمانفرمائیان پیوست و در طراحی پروژه‌های بزرگ ملی مشارکت داشت.او در سال ۱۳۵۱ دفتر «ماندالا» را بنیان گذاشت؛ مؤسسه‌ای که بر پیوند معماری با فرهنگ، اقلیم و بستر طبیعی تأکید داشت. از مهم‌ترین آثار این دوره، مرکز مدیریت ایران است که نمونه‌ای شاخص از تلاش برای تلفیق مفاهیم معماری سنتی ایران با رویکردهای معاصر به شمار می‌آید.
اردلان در حوزه نظریه نیز تأثیرگذار است. کتاب «حس وحدت» که با همکاری لاله بختیار نوشت، درباره مبانی معنوی و فرهنگی معماری اسلامی و ایرانی است. پس از انقلاب، او همکاری گسترده‌ای با نهادهای بین‌المللی، از جمله جایزه آقاخان، داشت و در پروژه‌های معماری و شهرسازی خاورمیانه نقش فعال ایفا کرد.